توسل - وساطت بين الله و بندگان

للمؤلف: فائز ابراهيم محمد
مفهوم «توسل» را بيان کرده و سابقه تاريخي اعتقاد به آن را در باورهاي جاهليت شرح مي‌دهد. يکي از بزرگ‌ترين نقاط تفاوت اهل سنت با شيعيان، اعتقاد به توسل و ارجاع و استغاثه به ائمه و اولياء در گذشته براي وساطت به درگاه خداوند متعال جهت بخشش گناهان است و شيعه تا جايي در اين امر پيش رفته که ده‌ها دعا و مناجات واجب و مستحب در اين مورد جعل کرده است. نويسنده اين کتاب مي‌کوشد تا پيشينه تاريخي اين انديشه را از دوران جاهليت بيرون آورد و با استعانت از آيات قرآن مجيد، بطلان آن را به اثبات رساند تا نشان دهد که يکي از اهداف اسلام، برچيدن بساط شرک و چندخدايي و توسل بوده است. وي در آغاز، چگونگيِ ورودِ اعتقاد به بت و معبودهاي مصنوع به جزيرة العرب را شرح داده و انواع خدايان عربِ جاهلي را معرفي مي‌کند. آنگاه به ظهور اسلام و تأثيري مي‌پردازد که انديشه توحيدي آن، بر باورهاي جاهلي داشت. او با اشاره به آموزه‌هاي اصيل و صريح اسلام نشان مي‌دهد که مفهوم توحيد چيست و اعمال شرک‌آلود چگونه باعث محوِ حسنات مي‌شوند.
الدين الإسلامي -> كتب إسلامية متنوعة